Nicolien: ‘Ik heb altijd gewerkt als schoonheidsspecialiste. Het werken met mensen zit in mij. En hoewel ik dat aspect van het werk altijd heel leuk vond, werd de sector steeds commerciëler. Het ging vooral om zoveel mogelijk producten verkopen. Dat ging me steeds meer tegenstaan. Mijn kinderen werden ouder en ik dacht: het is nu of nooit. Ik wilde betekenisvol werk. Ik zag een vacature van Eemhart en had daar een heel erg leuk gesprek. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben gestart als gastvrouw. Nu combineer ik het werken op de woning van Eemhart in Eemnes met de schoolbanken.’
Mijn kinderen werden ouder en ik dacht: het is nu of nooit.
‘Ik had het tien jaar eerder moeten doen’ denkt Nicolien Smit weleens. Na een loopbaan als schoonheidsspecialiste koos ze voor een heel nieuw pad: de zorg. Op haar 45e is ze zij-instromer en werkt ze als begeleider bij Sherpa. Bij ‘haar’ bewoners kan ze helemaal zichzelf zijn en leert ze extra te genieten van leven in het moment. Het is weleens schakelen tussen thuis en werk. Werk moet wel wérk blijven. Maar de band met de cliënten is ook wat het zo bijzonder maakt.
Welke carrièreswitch heb jij gemaakt?
Heb je weleens spijt van of twijfels over je overstap?
‘Nee absoluut niet. Ik zeg weleens: ik had het eigenlijk tien jaar eerder moeten doen. De tijd was rijp voor een nieuwe stap in mijn ontwikkeling. Je krijgt in dit werk zoveel terug voor de liefde en aandacht die je de bewoners geeft. Dat voelt heel bijzonder. Na mijn start op het Van Erven-Dorenspark in Laren ben ik overgestapt naar Eemnes. De huiselijk sfeer hier, de collega’s met heel diverse achtergronden en leeftijden, de bewoners waarmee je in een soort gezinsverband leeft: het voelde voor mij als thuiskomen.’
Hoe bevalt de combinatie van werken en leren?
‘Ik heb gekozen om de benodigde papieren, naast het werken in de praktijk, te behalen via de ‘certificatenroute’. Dat is een leerroute van één jaar. Ik ben al op de helft! Het is erg leuk om een dag per week in de klas te zitten met andere zij-instromers: de leeftijden lopen uiteen van 22 tot 62 jaar, dat is zo bijzonder. We leren van elkaars vragen en ondersteunen elkaar. Het voelt goed om te merken dat ik nog steeds heel veel kan leren. Alles werkt nog daarboven, haha! Dat is een boost voor mijn zelfvertrouwen.’
Wat vind je het mooiste aan het werk als begeleider?
‘De knuffels, de liefde, de kleine gesprekjes met een bewoner die even uit zijn schulp kruipt. Het flesje nagellak dat ze al klaarzetten als ze weten dat ik kom. Je maakt verschil in hun dag en je bouwt een betekenisvolle relatie met elkaar op. En natuurlijk is het werk soms pittig. Maar je kunt hier helemaal jezelf zijn; dat zijn zij ook. Ze leven in het moment. Als ze me wijzen op een mooie wolk of de spiegeling in het water, kijken we daar samen naar en zie ik iets dat ik anders misschien gemist zou hebben. Dan sta ik ook even stil en geniet met ze mee.’
Wat vind je lastig of een uitdaging in jouw werk?
‘Je werkt met mensen en bouwt echt een band met ze op. Met een gezin voelt het soms alsof je twee gezinnen hebt: thuis en de groep waar je werkt. Dat betekent schakelen en proberen gevoelsmatig je grenzen te bewaken. Hoe bijzonder en mooi het contact ook is; als ik de deur achter me dicht trek probeer, ik het toch los te laten.’
Wat zou je willen zeggen tegen mensen die een carrière-switch overwegen?
‘Het is nooit te laat! Er zijn zoveel mogelijkheden binnen Eemhart, kom gewoon eens praten. Dat is heel laagdrempelig. Tijdens een carrière-lunch kun je bijvoorbeeld kletsen met zij-instromers met allerlei achtergrond en leeftijden. Ook heeft Eemhart loopbaanbegeleiders die heel fijn kunnen meedenken over wat er bij je zou kunnen passen. Ik heb alleen maar positieve ervaringen. Iedereen denkt hier met me mee.’