Het kloppende verhaal van Merle

Mijn werk als logopedist is heel afwisselend! Ik werk zowel met volwassenen als met kinderen. Bij kinderen ben ik echt bezig met behandelen, omdat we vaak groeimogelijkheden zien. Het gaat daar vooral om communicatie. Op donderdag en vrijdag werk ik op kinderdagcentrum De Boemerang. Met onder andere pictogrammen of gebaren leren we kinderen communiceren. Pictogrammen en gebaren vallen onder ondersteunde communicatie en met ondersteunde communicatie proberen we zowel kinderen als begeleiders te leren communiceren. Dat brengen we op de groep in de praktijk, zodat de begeleider de communicatiestijl ook kan toepassen!

Bij volwassenen zien we veel eet- en drinkproblemen. We onderzoeken of er een slik- of kauwstoornis is en daar stellen we adviezen voor op, soms bijvoorbeeld ook samen met de ergotherapeut of diëtist. Er zijn ook communicatieproblemen, al zijn we bij volwassenen voornamelijk bezig met eet- en drinkproblemen omdat deze het meest urgent zijn.

Na mijn stage wist ik direct: ik wil in de gehandicaptenzorg werken! Op LinkedIn kwam ik deze vacature tegen. Ik mocht direct op gesprek komen. Dat beviel van beide kanten zo goed! Het leuke vind ik dat er geen ja maar-cultuur is, maar een ‘zie maar waar je tegenaan loopt-cultuur’.

Zo wilde de vakgroep logopedie bijvoorbeeld graag een kennisdag voor begeleiders organiseren, rondom het thema eten en drinken. Het is dan niet: dat kost veel geld, is er wel animo voor? Maar: wat een goed initiatief, heb je iets van ons nodig? Dat is superleuk en het motiveert onwijs. Je hebt de vrijheid om te experimenteren. Ik denk dat Eemhart daarin echt uniek is!

Je moet sterk in je schoenen staan, duidelijk zijn en ‘nee’ durven zeggen. Dat is soms best lastig, zeker voor verwanten. We geven bijvoorbeeld adviezen over eten en drinken die niet altijd ‘leuk’ zijn, maar wel van levensbelang voor de veiligheid van cliënten. Om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen is het soms een uitdaging. Maar dat is geen onwil. Uiteindelijk lukt het meestal om verwanten te laten begrijpen waar ons beleid vandaan komt en waarom het belangrijk is.

De collega’s! We spreken elkaar ook buiten werk om. Door mijn fijne collega’s ga ik met plezier naar mijn werk. En natuurlijk de cliënten, hun grappige uitspraken, de vooruitgang die we zien. Zeker bij kinderen is die ontwikkeling heel mooi. Ouders en begeleiders fleuren daar ook zo van op. Verder maken de laagdrempeligheid en het gemoedelijke van deze club zo bijzonder. Iedereen is heel makkelijk te benaderen. Ik voelde me vanaf dag 1 thuis!