‘Vooral het contact met bewoners. Ik vind het heel mooi om te zien dat mensen zich willen ontwikkelen en daar ook echt hun best voor doen. Dat raakt me. Er zit zoveel mooie intentie in deze groep. Bewoners willen graag, proberen stappen te zetten en hebben daar soms alleen net even de juiste begeleiding bij nodig. Ook krijg ik veel energie van de sfeer, er is zoveel gezelligheid en humor in de groep. Er wordt gelachen, er worden verhalen gedeeld en juist van die gewone momenten word ik blij.’
MENSEN ZIEN GROEIEN, DAAR KRIJG IK ENERGIE VAN.
Al zeventien jaar werkt Merijn als secretaresse en managementassistent bij Eemhart. Maar haar hart lag altijd ook bij de zorg. Toen ze in de zomerperiode meedraaide op de werkvloer, merkte ze opnieuw hoeveel energie ze haalt uit direct contact met cliënten. Inmiddels combineert ze haar werk op kantoor met werken als LVB+ begeleider. Juist die afwisseling past goed bij haar: de ene dag schakelen, regelen en ondersteunen achter de schermen, de andere dag van betekenis zijn voor bewoners in hun dagelijks leven.
Wat trekt jou zo aan in dit werk?
Je werkt al lang bij Eemhart, maar maakte pas later de stap naar de zorg. Hoe ging dat?
‘Eigenlijk heeft die kant altijd wel in mij gezeten. In het verleden werkte ik al als begeleider op een logeeradres, maar dat was fysiek te zwaar om vol te houden. Daarom ben ik kantoorwerk gaan doen. Ook dat vind ik heel leuk. Maar toen ik in de zomerperiodes meedraaide bij BosHoeve en zag hoe trots cliënten zijn als ze iets zelf kunnen, voelde ik meteen: dit wil ik blijven doen. Ze hielpen bijvoorbeeld klanten of stonden achter de kassa. Ze merken: hé, ik kan dit gewoon. Dat enthousiasme werkte aanstekelijk. Daarom ben ik via de certificatenroute alsnog een opleiding gaan doen. Best spannend en tijdsintensief, na zoveel jaar weer leren naast een fulltime baan. Maar ik dacht ook: als ik hiermee straks echt als begeleider aan de slag kan, dan is dat het meer dan waard.’
Wat vind je soms lastig?
‘De doelgroep waarmee ik werk, is best intensief. Het gaat om bewoners met complexe problematiek door gedragsproblemen. Dat vraagt veel van je. Je moet goed kijken, goed luisteren, alert blijven en een lange adem hebben. Soms denk je dat je samen een stap hebt gezet, maar dat blijkt dan toch tegen te vallen. Je moet echt bereid zijn om dingen vaker uit te leggen, opnieuw te beginnen en niet te snel te denken dat iets al geland is.
Daarom vind ik het prettig om niet elke dag alleen maar in die intensiteit te zitten. Juist doordat ik het combineer met kantoorwerk, kan ik opladen en daarna weer met volle aandacht terug naar de groep.’
Wat maakt het begeleiden van bewoners voor jou zo bijzonder?
‘De oprechtheid. En ook het vertrouwen dat ontstaat. Bewoners nemen je soms echt in vertrouwen en laten zien wat er in hen omgaat. Dat vind ik bijzonder.
En wat ik misschien nog wel het mooist vind, is dat je ziet hoe belangrijk nabijheid is. In het begin dacht ik nog weleens: mensen wonen hier toch zelfstandig, dan kunnen ze ook best veel zelf? Maar gaandeweg zag ik steeds beter hoe belangrijk het is dat er iemand dichtbij is. Iemand die luistert, meedenkt, bevestigt of net op tijd even helpt bij iets praktisch of emotioneels. Juist daarin kun je als begeleider soms een enorm verschil maken. En als je dan merkt dat bewoners blij zijn dat je er bent, of dat iets lukt wat eerst niet lukte, dan rijd ik echt met een glimlach naar huis.’