Het kloppende verhaal van Herco

Samen met mijn collega’s kijk ik wat een cliënt nodig heeft. Ik zorg voor overleg en afstemming tussen de betrokken hulpverleners en breng alles bij elkaar. Het is echt een nauwe samenwerking. Op die manier komen we tot een goed behandelplan.

Bij Eemhart kijken we echt naar alle mogelijkheden om het leven van onze cliënten zo aangenaam mogelijk te maken. Zo nemen we in een behandelplan ook de ouders, verwanten, begeleiders en paramedici mee. Wat kan iemand aan op het gebied van intelligentie, zelfredzaamheid en wat is de sociaal-emotionele behoefte? Samen kijken we naar wat er nu nodig is om de cliënt vooruit te helpen.

Om kwart voor acht klap ik thuis de laptop open en kijk ik mijn mails door. Net na de spits ga ik rijden, super dat ik die vrijheid heb. Rond half tien ben ik op kantoor en heb ik het eerste overleg met mijn vakgroep. Het is erg fijn om de werkdag samen te starten op deze manier! Daarna zijn er allerlei andere overleggen met verwanten, zorgverleners, manager of houd ik mij bezig met diagnostiek.

Lunchen doen we meestal met elkaar. Dan vraag ik even rond wie er zin heeft om samen te eten. ’s Middags ga ik dan weer overleggen in en aan het eind van de dag check ik nog even mijn mail. Dan zit de dag er alweer op!

Je moet sterk in je schoenen staan, duidelijk zijn en ‘nee’ durven zeggen. Dat is soms best lastig, zeker voor verwanten. We geven bijvoorbeeld adviezen over eten en drinken die niet altijd ‘leuk’ zijn, maar wel van levensbelang voor de veiligheid van cliënten. Om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen is het soms een uitdaging. Maar dat is geen onwil. Uiteindelijk lukt het meestal om verwanten te laten begrijpen waar ons beleid vandaan komt en waarom het belangrijk is.

Er heerst hier een hele open sfeer, dat vind ik heel prettig! Wie niet in overleg zit, heeft de deur bijna altijd open staan. Daardoor is de drempel om even een praatje te maken of iets te vragen heel laag. Die sociale verbondenheid waardeer ik enorm! We werken niet allemaal op een eigen eilandje, maar kijken samen naar hoe we de cliënt een stapje verder helpen. Dat maakt de zorg echt compleet!