Ik ben begeleider. Het contact met de cliënten is waar ik het voor doe. Ik werk al vijftien jaar als flexmedewerker. Ik schrijf me in op diensten die beschikbaar zijn, dus ik heb veel invloed op waar en wanneer ik werk. Ik vind de afwisseling heel leuk. Er is geen dag hetzelfde. Soms is het fijn om vaker op dezelfde plekken te werken. Dat kan ik bij Eemhart gewoon aangeven. Dan ken ik de cliënten al een beetje en weet ik waar alles staat. Maar met twintig jaar ervaring ken ik ondertussen héél veel afdelingen, cliënten en collega’s. Het voelt als een klein dorp. Daarnaast werk ik anderhalve dag per week bij ‘Bij Jooz’, de lunchroom van Eemhart. Mijn horecahart kwam toch weer boven!
Ik vind de afwisseling heel leuk. Er is geen dag hetzelfde.
Op haar 34e koos Alexandra, na diverse opleidingen en tien jaar horeca, voor werken in de zorg als begeleider op de werkvloer. Een bewuste keus, want van het persoonlijke contact met de cliënten wordt ze blij. Ze houdt van de afwisseling van het flexwerken en kent na twintig jaar ontelbaar veel cliënten en begeleiders. De woonwijk van Eemhart vergelijkt ze met het leven in een klein, gezellig dorp. Eerlijk is eerlijk: het is keihard werken en ik heb ook weleens overwogen om te stoppen maar uiteindelijk toch doorgegaan mede ook doordat het contact met cliënten altijd leuk is. Daar doe je het voor en in moeilijke periodes heb ik mij ook altijd gesteund gevoeld door collega's.
Wat voor werk doe je bij Eemhart?
Hoe kwam je op je 34e bij Eemhart terecht?
Het was nooit mijn ambitie om lang in de horeca te werken, maar ineens was ik tien jaar verder. Toen wilde ik echt een overstap maken. De zorg heeft me altijd getrokken. Na een open sollicitatie mocht ik daar een dagje meelopen met een begeleider bij Eemhart. Dat werd een dag waarop ik op een eerlijke manier kon zien wat het werk inhield. Het werd niet mooier gemaakt. Ik vond het gelijk geweldig en ben toen intern opgeleid. Het leuke van de opleiding is de diverse groep mensen die vroeg of laat allemaal hebben gekozen voor betekenisvol werk. Van jonge mensen tot vijftigers. Er waren erbij die al een heel werkend leven achter de rug hadden als boer of grafisch vormgever.
Wat vind je uitdagend of moeilijk in je werk?
Heel eerlijk? Het is gewoon keihard werken, zowel fysiek als mentaal. Dat zit hem niet alleen in de dagelijkse zorgtaken, die intensief zijn. Maar ook dat er regelmatig te weinig personeel is waardoor je niet de zorg kan bieden die je wil. Dat vind ik pas echt zwaar. Je moet stevig in je schoenen staan om al die taken naast elkaar te doen.
Waar word je blij van in je werk?
Op de eerste plaats van het contact met cliënten. Als iemand heel blij is dat je er bent, dan blijft dat bijzonder. Laatst hield een cliënt het plekje naast zich voor me vrij bij een etentje en schonk hij zorgzaam mijn glas in. Dan smelt ik hoor. En toen vorige maand NLdoet langskwam voor een gezellige vrijwilligersdag, mocht iedereen verkleed komen. Een hele dag in een Spidermanpak werken; wie kan dat nou? Ik dus, haha. Op mijn verjaardag kwam één van de cliënten in haar Assepoesterjurk en deed een verjaardagsdansje voor ons. Na dat soort dagen ga ik heel blij naar huis.